Het in onze ogen onzinnige plan om samen met de gemeente Rhede een dorp te realiseren op de grens van Bellingwolde en Rhede is komen te vervallen.
De gedane investeringen in tijd en geld kunnen definitief onder de post luchtkastelen worden afgeboekt. Natuurlijk zal er wel ergens een positief effect zijn, overal leert men iets van. Wat men echter vooral zou kunnen leren uit dit debacle zullen we eens in het kort langs lopen.
* De status van, en de wetgeving in zo’n dorp vereisen nogal wat denkwerk en medewerking van diverse ambtelijke instellingen. Denk maar eens aan fiscale wetgeving, maar ook financieringen e.d.
* De realiteit is dat de medewerking zich vooral beperkt heeft tot wat positieve geluiden over het idee een Europees dorp op te richten (Pilot- of prestige-project?) maar dat de uitvoering ervan nooit verder is gekomen omdat men bestaande wet en regelgeving niet of nauwelijks aan kon passen. Het risico was dus van meet af aan heel groot dat door onvoldoende medewerking een deel van de betrokken partijen de zaak niet de status kon krijgen die was voorzien.
* De onrust die veroorzaakt werd doordat een claim werd gelegd op het grondgebied is onvoldoende onderkend.
Eerst de onzekerheid over het feit dat het er zou komen, maar niemand wist waar. Toen de aanwijzing had plaatsgevonden en het voorkeursrecht was gevestigd was de onrust nog groter. Voorkeursrecht houdt in dat de huidige eigenaar het bij verkoop aan de gemeente aan moet bieden. Dit om speculatie en dus prijsopdrijving te voorkomen. De gemeente was echter niet van plan om zelf te kopen en had hier bovendien het geld niet voor. Toen een ondernemer de gemeente zijn bedrijf aanbood kon diezelfde gemeente niet tot aankoop overgaan terwijl de claim wel was gelegd!
Doordat de claim er lag zaten alle betrokkenen in en rond zo’n gebied met de vraag wat er zou gaan gebeuren en wanneer. ”Kan ik nog wel investeren, moet ik mijn huis nog verbouwen of kan ik het beter maar verkopen, wil ik hier straks nog wel wonen als ik geen bedrijf meer heb”, vele vragen die opkwamen en waar niemand antwoord op had. Maar het was wel het directe gevolg van de claim die gelegd was door een onrealistisch plan.
De toenmalige politiek heeft die mensen heel wat aangedaan.
* Het grensdorp was gepland in een gebied met voornamelijk agrarische bestemming. Een gebied waar door de gemeente niet of nauwelijks iets wordt toegestaan, ook niet voor agrarische bedrijven die daar zitten. Uitgerekend in een gebied waar door de gemeente wordt bepaald dat er vrijwel niets mag, werd door diezelfde gemeente een compleet dorp gepland.
De provincie Groningen was dus ook van meet af aan tegen de bouw van woningen op deze plek. Daarbij komt dat in de bestaande dorpen in deze gemeente reeds vele bouwmogelijkheden niet benut kunnen worden doordat Bellingwedde vanuit de Provincie te weinig wooncontingenten krijgt toegewezen. Als het dorp was doorgegaan was dit onmiddellijk ten koste gegaan van de mogelijkheden in de bestaande dorpen. Kijk maar naar het effect van De Blauwe Stad (1500 woningen) en Meerstad (11000) bij Groningen en de verstrekkende gevolgen voor de omliggende dorpen.
De verstandhouding met de provincie, en dan met name met de Heer Marc Calon, is er allesbehalve beter op geworden. De kwestie Wachtmeester-Calon is dermate hoog opgelopen dat, zolang beide heren hun huidige positie bekleden en niet in het belang van de burgers wensen te handelen, de gevolgen daarvan merkbaar zullen blijven in de dorpen van Bellingwedde. Als je hoog spel speelt moet het wel ergens om gaan!
*Het feit dat, ondanks herhaalde verzoeken daartoe richting wethouder Wachtmeester nog steeds geen duidelijkheid is gegeven over de kosten die gemaakt zijn voor dit mega springkussen, late vermoeden dat er geen overzicht is en is geweest over de inzet van geld en personeel voor dit project. Wie heeft het dus betaald……….
De Heer Wachtmeester zegt heel gemakkelijk dat het onze gemeente geen cent heeft gekost maar wordt tijd van ambtenaren niet ook vertaald in geld? Er is in beginsel ook subsidie losgepeuterd. Waar komt dat geld vandaan? Er groeit geen boom op het Binnenhof. Bovendien is bekend dat zeker één eigenaar van landbouwgrond niet geringe kosten heeft gemaakt die niet bij de gemeente te verhalen zijn.
Wie zijn dus opgedraaid voor de kosten van dit hele gebeuren……….Ik denk dat het antwoord voor u duidelijk is.
